Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

Το Φτερό!


Χάθηκε κάποιο φτερό·ήταν βελούδινο.
Το πήρε κάποιος μετανάστης για να θυμάται·και να κλαίει.
Εκεί στα ξένα το κρύο ήταν τσουχτερό κι ο μετανάστης απο Μεσόγεια Χώρα.
Για φωτιά μονάχα το φτερό.
Κι ήταν η θέρμη του τόση,που λιώσαν οι πάγοι.
Κι ήρθε η Άνοιξη στη ξενιτιά,σε κείνη την παγωμένη χώρα.
Μόνο που΄ρθαν οι αστυφύλακες και τον επιάσαν·δεν έπρεπε λεει να κοιμάται στο παγκάκι!
Ο μετανάστης όμως ήξερε.Τους πάγους δεν έπρεπε να λιώσει.
Τη φοβούνται τη ζεστασιά τούτοι δώ·οι κάθε καρυδιάς καρύδι!
Η Φυλακή τόσο μεγάλη,άδεια και γεμάτη.
'Ηταν μόνος του·παρέα του το βελούδινο φτερό.
Το φαγητό ήταν καλό μα και λίγο.
Λυπόταν όμως ο μετανάστης που το βελούδινο φτερό
δεν είχε τίποτα να φάει.
Οι μέρες περνούσαν ήσυχα.
Έτσι και οι Βδομάδες ,οι Μήνες και τα Χρόνια.
Μια μέρα ο μετανάστης ξύπνησε·έψαψε για το βελούδινο φτερό.
Άρχισε να φωνάζει:"Χάθηκε κάποιο φτερό·ήταν βελούδινο"
Απάντηση καμμιά!
Έξω ο Άνεμος χτυπούσε·και το πρόσωπό του συννέφιασε.
Τούτη η ιστορία του θύμισε μιαν άλλη·μιαν άλλη καρδιά γυναίκας
που σαν φτερό κι αυτή μια τέτοια μέρα
απο κάπου μακριά του χαμογελούσε!!!


Του Νίκου Καπλάνη!
6/4/1994

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.